Martwe Jezioro by Olga Rudnicka

Author:Olga Rudnicka
Language: pol
Format: mobi
Published: 0101-01-01T00:00:00+00:00

- Co ty tu, u diabła, robisz?! - podniosła głos, widząc Jacka leżącego na jej łóżku.

- Czekam na ciebie i na raport. Wszystko w porządku? - zaniepokoił się. Beata była blada jak śmierć.

- Nie, nic nie jest w porządku. Nadzieja właśnie umarła na moich rękach. Nie wiem, co tutaj się dzieje! Nie wiem nawet, czy to tragedia czy farsa! Śmiałabym się, gdyby to nie było takie tragiczne.

- Mieli pretensje? - Jacek wstał i podał jej szklankę wody.

Beata podeszła do okna i wyjrzała w ciemność, ale zobaczyła tylko własne odbicie.

- Zgaś światło - poprosiła. Usiadła na parapecie. Za oknem rozciągał się las. Gałęzie drzew kołysały się.

- Oni zawsze mieli pretensje - odpowiedziała po dłuższej chwili. - Ze nie chce się bawić z dziećmi ich znajomych, że nie chcę się spotykać z odpowiednimi ludźmi, że nie mam zainteresowań odpowiednich dla młodej damy, tak jakbym zadawała się z narkomanami i spędzała całe dnie w melinie pijackiej. Mieli pretensje, że jestem niepokorna, że mam własne zdanie i przekonania. Ze wolę konie niż siedzenie przy herbatce. Ze bardziej interesuje mnie matematyka niż historia. Ze wolę spodnie niż spódnice. Wiem, że to brzmi jak bredzenie histeryczki, ale tak było. Ciągłe żale i pretensje, a potem było jeszcze gorzej. Całymi tygodniami potrafili nie odezwać się do mnie słowem. Nie mieli po co. Więc czytałam książki, jeździłam konno, włóczyłam się po lesie. Pewnie powinnam być im wdzięczna za prywatne szkoły i lekcje, ale oni nie zrobili tego dla mnie, tylko dla siebie. Żebym nie zadawała się z pospólstwem. To nie moje słowa, Jacek - zastrzegła się. - I żebym nie przyniosła wstydu rodzinie. W dniu moich osiemnastych urodzin ojciec wezwał mnie do gabinetu. Myślałam, że... - Wzruszyła ramionami. - No cóż - podjęła po chwili - nieważne, co sobie myślałam.

- W jej oczach pojawiły się łzy na wspomnienie tamtej rozmowy. - Po prostu oznajmił mi, że jestem pełnoletnia, za pół roku zdaję maturę i ma nadzieję, że będę osobą samodzielną i samowystarczalną. Pozwoli mi tu zostać do początku roku akademickiego. Wyobrażasz to sobie? Nigdy nie żądałam od nich pieniędzy, drogich prezentów, nie miałam oczekiwań finansowych. Ale to był cios! W samo serce! Wtedy po raz pierwszy zrozumiałam, że mnie nie chcą. Przez całe lata dręczyłam się myślami, co mogłam zrobić inaczej, kim mogłam być, żeby mnie zaakceptowali. Teraz wiem, że to nie miało znaczenia. Nie wiem, jak tu trafiłam i dlaczego, ale wiem, że zawsze byłam i pozostanę znajdą!

- Nie waż się tak mówić. - Jacek objął ją ramionami, wtulając twarz w jej włosy. Beata zesztywniała, ale po chwili rozluźniła się. - Jesteś inteligentną, błyskotliwą kobietą, która ciężko pracuje. Masz swoje życie i bez względu na to, co myślisz o Nowackich, masz w nas swoją rodzinę, nie jesteś sama.

Beata oparła się o Jacka. Jak wiele zmieniło się w jej życiu od czasu, gdy poznała Ulę. I Jacka - pomyślała, wdychając jego zapach. Tak przyjemnie było czuć to ciepło i oplatające ją męskie ramiona.

- Poradziłam sobie bez nich - podjęła temat. - Pracowałam i studiowałam. I wciąż tu przyjeżdżałam. Za każdym razem traktowali mnie z coraz większą niechęcią.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.